نداشته است ، در ماه شوال سنهء 1248 در شهر قم رحلت نمود و در بقعه « زكريا بن آدم » مدفون گرديد . ميرزا على اكبر اردكانى يزدى ، پدرش از بازرگانان اردكان و ساكن يزد بوده . معظم له در يزد متولد و مبادى علوم را همان‌جا تحصيل نمود ، و سپس رخت به اصفهان كشيد و افزون از بيست سال نزد آقا محمد رضاى قمشه‌اى و ديگران مشغول تحصيل بود تا از اجلهء علما و حكما گرديد و سال‌ها در تهران در مدرسهء مرحوم شيخ عبد الحسين مشغول تدريس علوم حكميه و رياضى بود . در اواخر عمر به سال 1327 رخت به قم كشيد و در اين ارض شريف اقامت گزيد و متأهل شده مشغول تدريس علوم حكمت و رياضى گرديد . در همين اوقات بود كه حقير به خدمتش مشرف و بعضى از علوم حكميه و كلام ( گوهر مراد و اسرار الحكم و شرح هدايهء ميبدى ) را در خدمتش استفاده نمودم . در حسن خط و سرودن اشعار حكيمانه و عارفانه نيز مقامى عالى داشت و « تجلى » تخلص مىنمود . حواشى بر اسفار صدر المتألهين دارند كه به خط خود در حواشى اسفار چاپى نوشته و چاپ شده است . به سال 1354 هجرى در قم مرحوم و در شيخان مدفون گرديد و قد جاوز الثمانين . حاج سيد على اكبر برقعى - از علماء و فضلاء معروف اين بلد است ، و در اخبار و آثار تنبعى كامل دارد . در اوائل جوانى به اتفاق از محضر استاد راد حاج شيخ حسن معروف به فاضل كتاب رياض المسائل فى احكام الفقه بالدلائل را استفاده مىنموديم . تأليفات چندى دارد كه بعضى از آنها از قبيل جلوهء حق ، و مهر تابان ، و كاخ دلاويز به طبع رسيده ، فعلا در قم مشغول ترويج و افادت و تدريس و افاضت و در مسجد امام به جماعت نماز مىگزارند ، زاد اللّه فى تأييداته . « 1 » باب غين آخوند ملا غلامحسين - معرف به « شاه زيدى » از علماء و مقدسين و فقهاء و متدينين اين شهر بود كه در نوشتن مكاتبات و قباله‌هاى شرعيه ربطى عظيم داشت . در باب امامزاده‌ها

--> ( 1 ) - [ مرحوم سيد على اكبر برقعى كه نويسنده‌اى چيره‌دست و داراى آثارى ارجدار بود ، به واسطه فقر و ندارى ، و شيطنت بعضى از افراد فاميلش ( برقعىها ) حالت انحرافى پيدا كرد ، و پس از تبعيد و اقامت چهارده ساله در يزد ، به تهران آمد ، و در گمنامى وفات يافت . اگر در انحراف فكرى او ايراد هست از نظام بىنظم آخوندى است كه هيچ‌وقت در فكر اصلاح خود و نظم تشكيلات و حفظ ذخائر خود نبوده و نيست . ]